ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

306

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

تا بشوشه فرو نروذ و « 1 » بر مثال پرده‌اى بوذ كى از جايى آويخته بوذ ( f . 240 ) و اين اندام « 2 » بياماسذ از خون و « 3 » از بلغم . اكر از خون بوذ نشان وى آن بوذ كى سرخ بوذ و بسوزذ نيك « 4 » علاج وى فصد قيفال بوذ و حجامت بر « 5 » قفا و غرغره كردن بسركا و كلاب و كل سرخ و جلنار و صندل سبيد و كافور همه بيك جاى جمع كنى و بكرباس باره‌اى اندر مالى و آن دارو كى ورا « 6 » انثرا كويند به دهان بكيرذ « 6 » و دايم غرغره كند به شراب خرتوت و شراب [ كدر ] « 7 » و كر ميل دارذ بريم كردن خيارجنبر و انجير و تخم مروه بجوشانذ و غرغره كند بوى تا ريم كند . و كر اين آماس بلغمى بوذ نشان « 8 » وى « 8 » آن بوذ كى اين كام دراز كردذ علاج وى نوشاذر « 9 » بوذ و نمك اندرانى و مازو « 9 » همه را گرد كنى « 10 » و اندر دمى « 11 » و نكاه دارى تا به حلق فرو نروذ جى بيم خناق بوذ و هر بارى غرغره كند بسكنكبين و ابكامه و ياره‌ى فيقرا جنانك ياذ كردم « 12 » و از همه بهتر آن بوذ كى ببرّندش بآلتى كى او را « 13 » داسكاله خوانند و نكاه دارند تا خون بسيار نروذ جه بيم خناق بوذ و اين نكاه داشتن آن بوذ كى بيش كى اين « 14 » را ببرند خون از وى بسيار بردارند جندانك زرد كردذ روى بيمار « 15 » انكاه قرص كهربا با شراب خرتوت بياميزند « 16 » و شراب كوز آماذه دارند اكر خون روذ قرص كهربا به دهان كيرذ باز دارذ و كر آماس كند بدين شرابها باز دارذ و بوذ كى اين « 17 » آماس خونى ريم كند بكفانذ تا ريم بروذ و بوذ

--> ( 1 ) - ف : « و » ندارد ( 2 ) - ب ه : كاه بوذ كى ( 3 ) - ب ه : يا ( 4 ) - ف : افزوده . و ( 5 ) - ف : « بر » ندارد ( 6 - 6 ) - ف : انثير كويند به دهان كيرذ ( 7 ) - از « ف » و « م » افزوده شد . در اصل : كدز ( 8 - 8 ) - ف : و ( 9 - 9 ) - ف : و نمك بوذ و مازو كه ( 10 ) - ب ه : و بسايى ( 11 - 10 ) - ف : و اندر در دمى ( 12 ) - ف : ياذ كرده‌ام ( 13 ) - ف : ورا ( 14 ) - ف : ان ( 15 ) - ب ه : و جون ببرذ ( 16 ) - ف : بياميزذ ( 17 ) - ف : بذين